Hon er unik og hevur kvalitet.

Harpa

hon er unik 

hevur kvalitet

hóast skapt í svárastu kreppu

er ikki slakað

hon er eitt "tilløbstykkið"

og so grúiliga nógv meira enn tað

hettar pettið av henni, kundi eg hugsað mær at fingið við heim, men eg hevði ikki pláss....

snotuliga Harpa
 í regni

vit kroka undir glasinum

inni

<3 font="">

og hettar fitta parið ger sjálvandi upplivingina enn størri

Olafur Eliasson sigur, at fyri hann er Harpa ein heilt serlig verkætlan. Listamaðurin og Henning Larsens Architects hava arbeitt tætt saman longu frá byrjanini í design prosessini. Tað gevur heilt serligar møguleikar at skapa tað heilt serliga sambandið millum arkitekturin og listina í bygningsverkinum.
Til ómetaliga gleði fyri okkum øll, ið vitja Harpu.
bæði sum eitt stað, har tú mást inn at uppliva bygningin, men eisini, sjálvandi eitt livandi stað við konsertum, framsýningum og restauratiónum.

Leygarmorgun á Brúnni

7 - 9 -13

Ein fagur morgun

Ótrúligt, sum veðrið er vakurt í morgun. Sum so mangan morgun hesi seinastu árini, so hittast vit á Brúnni. Fyrst og fremst tí vit elska kensluna av kalda sjónum móti holdinum. At koma upp aftur úr sjónum er ein góð kenskla. Tí fara vit - dag um dag,  ár um ár. Óansæð veður og vind.

Og slíkan dag sum í dag er tað nakað heilt, heilt serligt.

Fyrst skal sjógvurin kannast. Heilsa uppá allar bátarnar, ið fara út og koma inn.

Stuttligt at fanga støður sum hesa við fototólinum. Bina sær út, sum hon gongur á vatninum. Hallo Bina, vit hava hoyrt um tað fyrr, men ikki sæð tað!!!

 Fjørðurin er spegilsblankur

 So er tíð til alt tað góða, sum vit hava tikið við heimanífrá

Og allar søgurnar, sum fær fjøruna at klinga av látri og góðum lagi. Og sólin, tann deiliga sólin!

Gott vikuskifti.

List í Reykjavík

Tað er fríggjamorgun í Reykjavík
nakað grátt
regnar

arbeiði, ið skal gerast. løgið, sum framsýningarhøli ongantíð eru klár, so man bara kann samla seg um at fáa eina framúr góða framsýning upp at hanga.....

vit ganga runt um ein baraldarrunn

vaska

spartla

krógva kontaktir

og so er sumt

sum ikki letur seg

krógva

fáa eina ventilatións rist at síggja út sum partur av framsýningini

vita um tað er gjørligt, at sýna skulpturellar kúlur á einum træborðið, sjálvt um vit væl vita, at tað ber ikki til ......

fjaldar kontaktir

nývaskaðir veggir

ódúkað borð 

og ein ventilatións rist

ynskja øllum hinum eina vælsignaða framførslu

hóast umstøðurnar

Ein túrur í Nicolaj

 Eg eri áin ... fossurin

Eg tók alla familjuna við í kirkju í gjár.
Í Nicolaj Kirkjuna. Kunsthallen.
Eva Koch hevur eina stóra video installatión í høllini. Ein fossur í fullari stødd. Við fossaduni og allari megi.
I am the River, er heiti á installatiónini. Tað ásannaði eg eftir fáum sekundum, tá friðurin fall yvir meg og eg mátti bara vera fossurin.
Møguliga er tað listafólkið, ið er fossurin, men eg loyvi tó eisini mær at fáa kensluna av tí sama.
Børn, ung og eldri fingu øll somu kenslu. At undirleggja seg stórleikan.
Tað var ein sjáldsama innilig, andalig uppliving.
Ein tann størsta eg havi havt av sínum slag í einari kirkju. Ein ótrúlig uppliving fyri sál og sinn.
Stórt!!!

Harra Kirkeby í Villingebæk og á Glyptotekinum

Kirkeby

Tá eg svimji mær ein lítlan túr á strondini í Villingebæk, er útsýnið frítt til hetta listaverkið ...

jú, jú, hettar er eitt stórt listaverk í so nógvar mátar.
Tað er ikki heilt lætt at góðtaka, at hettar er list, og kjakast verður á strondini um verkið. Fólk eru sera, sera ymisk á máli.

Fara vit niðanfrá, síggja vit listaverkið úr øðrum sjónarhorni við snóri sum forgrund. Vit eru her inni hjá grannanum, so eg veit ikki, hvussu sær út hinumegin. Spurningurin kundi verið: er grannin respektleysur, at seta ein snór, eitt niðurfallið fuglahús og ein bonk uppat listaverkinum????

Eg veit tað ikki. Og akkurát nú tími eg ikki ordiliga at vita tað. Men tað sær gott út hiðani eg standi. So er tað tað, um terminologiin kann góðtakastat, tá um  so stóra list ræður? Nei, tað er tað ikki, men tá tað nú er eitt diskussiónsevnið, so kann eg ikki bara soleiðis knappliga hava eina meining !!! Og tó, og tó .... vinkonan elskar múrsteinsverkini hjá Kirkeby td. Systir mín hevur ikki tey vakrastu orðini til hesi verk og eg ??? ja, sum sagt, so eri eg ikki heilt samd við meg sjálva hvat eg skal meina og hugsa .....
Heilt øðrvísi er tað við framsýningini á Glyptotekinum við málningum og skulpturum hjá Per Kirkeby.

Epifani: ein opinbering ella tá tú í einum brái hómar tað guðdommiliga ella ein knapplig, intens uppliving av tí gerandisliga ....
Hettar er heitið á framsýningini á Glyptotekinum.

 Eitt kór av egyptiskum, griskum, rómverskum, fronskum og donskum røddum í eini 5000 ár eru her í museenum. Fleiri teirra við motivum og temaum, ið ikki eru ólík teimum, vit finna hjá Kirkeby. Og øll hava tey eitt felags mál:

 at siga eitthvørt um tað guðdommiliga, sum vit kanska ána í brotum ella

 

 tann intensa upplivingin í gerandisdegnum ella

 opinbaringin.

Struktur bygges op af efterladte intentioner
på den måde bliver gode motiver til skjulte motiver
og afslører deres sande natur
det er derfor man kalder dem landskaber til slut.
per kirkeby, et digt i samlingen " Billedernes titler 1998

Sí hendan skulpturin. Heiti: nøs.